Een Wijk Bouw je niet alleen met Stenen
Een wijk wordt niet leefbaarder als er alleen in stenen wordt geïnvesteerd. Binnen het stedenbeleid zul je ook grondig en structureel moeten investeren in sociale projecten. Je moet de huizen en de mensen opknappen. Is het betoog van Tweede Kamerlid Ineke van Gent van GroenLinks. Met geld steken in nieuwbouw en renovatie zijn wijken niet geholpen, als niet tegelijkertijd wordt geïnvesteerd in de sociale en economische structuur.
Mijn stelling is dat je een wijk niet leefbaarder maakt door alleen geld te steken in stenen. Je zult ook moeten investeren in de mensen die er wonen: zorgen voor scholing, werk, bedrijvigheid, voorzieningen. Het is een combinatie van fysieke, sociale en economische factoren, zegt Van Gent.
Vooral sociale projecten in wijken zijn vaak eindig. Na een aantal jaren gaat de financiering op de schop, wals je nu weer ziet met het grootstedenbeleid. Dat is jammer, want bij deze langdurige trajecten komt het juist aan op een lange adem. Als je de wijken wilt verbeteren, is een botox-injectie niet voldoende. Die helpt een tijdje, maar vervolgens zakt het zaakje weer in. Het is een hele operatie om dit goed van de grond te krijgen en iedere keer zien we dat er net niet wordt doorgezet. Dan zijn wel de stenen in de wijk opgeknapt, maar niet de mensen en voorzieningen.
Goedkoop is duurkoop
Nu is het de financiële crisis die roet in het eten dreigt te gooien. De middelen voor het grootstedenbeleid en stedelijke vernieuwing zijn nog niet zeker gesteld voor de periode na 2009/2010. Dat is zorgelijk. De minister heeft in het recente overleg over het stedenbeleid aangegeven dat hij het in grote lijnen eens is met deze aanpak.
Hij is er mee bezig. Dat zullen we dus afwachten, maar het lijkt mij een slechte zaak om nu niet door te zetten. Dan gooi je een deel van de gedane investering weg, volgens Van Gent. Bij de corporaties zit nog wat geld en ook gemeenten en provincies hebben nog wat middelen en hebben al wat voorstellen gedaan. Het Rijk mag het nu niet laten afweten. Goedkoop is duurkoop. Als we nu de kraan dichtdraaien, moeten we over een aantal jaar nog veel meer investeren om problemen op te lossen. Dat zou dom zijn. Daarom moeten we verder kijken dan de crisis.”
Anders dan bij investeringen in sociale en economische projecten levert investeren in stenen meteen duidelijk zichtbaar resultaat op. “Investeren in sociale projecten is misschien minder meetbaar, maar aan de hand van cijfers over werkloosheid, scholing en dergelijke kun je wel degelijk zien of het werkt”, zegt Van Gent. Het is prima dat er ook in stenen geïnvesteerd wordt. Dat moet vooral doorgaan, maar geef mensen niet alleen een beter huis, zorg ook dat het ze sociaaleconomisch wat beter vergaat. En zorg voor voldoende voorzieningen. Als het laatste winkelcentrum dichtgaat of er alleen nog een belwinkel zit, draagt dat niet bij aan een prettige leefomgeving. Volgens het Kamerlid is dat een gezamenlijke verantwoordelijkheid van het Rijk, de gemeenten en de corporaties. Zorg dat je ook nieuwe bewoners naar zo’n wijk haalt, met een inkomen dat net iets hoger ligt.
Als zij zien dat er in een wijk geïnvesteerd wordt, zullen zij eerder geneigd zijn om daar relatief goedkoop te gaan wonen en zelf te investeren. Een mooi voorbeeld zijn de kluskrotten in Rotterdam. Voor een symbolisch bedrag koop je een oud pand in een slechte staat en dat knap je zelf helemaal op. Dat werkt. Er komen leuke mensen op af die daar veel tijd en energie in steken, en zich daardoor ook verbonden gaan voelen met zo’n wijk en dat is een goede investering.
Van Gent pleit voor een geïntegreerde aanpak, want als te veel op de Vogelaarwijken wordt gefocust, dreigen problemen te worden verlegd naar de wijken eromheen.
